که می دود حسنک پابرهنه در خانه

دو چشم تو عجمی ترک و مست و خون ریزند

که می زند عجمی تیرهای ترکانه

مرا و خانه دل را چنان به یغما برد

به باغ روی تو آییم و خانه برشکنیم

هزار خانه چو صحرا کنیم مردانه

صلاح دین تو چو ماهی و فارغی زین شرح