صلاح دین تو چو ماهی و فارغی زین شرح

که می دود حسنک پابرهنه در خانه

به باغ روی تو آییم و خانه برشکنیم

هزار خانه چو صحرا کنیم مردانه

که فارغ است سر زلف حور از شانه