ز خلق عالم جان های پاک بگزیدند

بکن که هر چه کنی هست بس پسندیده

ز درد و حسرت تو جان لاله ها سیه است

گل از جمال رخ توست جامه بدریده

و آنگهان ز میانشان تو بوده بگزیده

بدانک عشق نبات و درخت او خشک است

به گرد گرد درخت من است پیچیده