عروس را تو قیاسی بکن ز دلاله

میا میا که به میدان دل خران نرسند

به صد هزار حیل می رسند خیاله

دلاله کیست بلیس این عروس دنیا را

خموش باش سخن شرط نیست طالب را

که او ز اشارت ابرو رسد به دنباله