هر دست و رو ناشسته ای چون شیخ ذاالنون آمدی

ور گنج های لعل او یک گوشه بر پستی زدی

هر گوشه ویرانه ای صد گنج قارون آمدی

نقشی که بر دل می زند بر دیده گر پیدا شدی

ور سحر آن کس نیستی کو چشم بندی می کند

چون چشم و دل این جسم و تن بر سقف گردون آمدی

ای خواجه نظاره گر تا چند باشد این نظر