بی همره جسم و عرض بی دام و دانه و بی غرض

ای آن که بر اسب بقا از دیر فانی می روی

دانا و بینای رهی آن سو که دانی می روی

از تلخکامی می رهی در کامرانی می روی

نی همچو عقل دانه چین نی همچو نفس پر ز کین

نی روح حیوان زمین تو جان جانی می روی