ای حسرت سرو سهی ای رونق شاهنشهی

هر ذره از خورشید تو تابنده چون دردانه ای

ای غوث هر بیچاره ای واگشت هر آواره ای

اصلاح هر مکاره ای مقصود هر افسانه ای

خواهم که یاران را دهی یک یاریی یارانه ای

در هر سری سودای تو در هر لبی هیهای تو

بی فیض شربت های تو عالم تهی پیمانه ای