لقمه شدی جمله جهان گر عشق را بودی دهان

سنگین دلی لعلین لبی ایمان فزایی کافری

از جان و دل گوید کسی پیش چنان جانانه ای

از سیم و زر گوید کسی پیش چنان سیمین بری

دربان شدی جان شهان گر عشق را بودی دری

من می شنیدم نام دل ای جان و دل از تو خجل

ای مانده اندر آب و گل از عشق دلدل چون خری