سیلت سوی دریا برد پیشت نباشد آفتی

دریای پرمرجان ما عمر دراز و جان ما

پس عمر ما بی حد بود ما را نباشد غایتی

ای قطره گر آگه شوی با سیل ها همره شوی

ور سرکشی غافل شوی آن سیل عشق مستوی

گوش تو گیرد می کشد کو بر تو دارد رافتی

مستفعلن مستفعلن اکنون شکر پنهان کنم