بس کن درآ در انجمن در انخلاق مرد و زن

کردی دماغ گول را از علم تو عیاره ای

تا گردن شک می زند بر میر و بر بک می زند

بر عقل خنبک می زند یا بر فن مکاره ای

می ساز و صورت می شکن در خلوت فخاره ای

چون گل سخن گوی و خمش هرگز نباشد روترش

در صدر دل مانند هش بر اوج چون طیاره ای