با غیر اگر خشمین شوی گیری سر خویش و روی

کاری نمی بینم دگر الا نوای آشتی

جان خشم گیرد با کسی گردد جهانش محبسی

جان را فتد یا رب عجب با جسم رای آشتی

سر با تو چون خشمین شود آن گاه وای آشتی

گر دستبوس وصل تو یابد دلم در جست و جو

بس بوسه ها که دل دهد بر خاک پای آشتی