هر کوه و لنگر زین صلا دارد دگر رهواریی

بویی ز گردون می رسد با پرسش و دلداریی

از دام تن وا می رهد هر خسته دل اشکاریی

هر مرغ صدپر می شود سوی ثریا می پرد

مرغان ابراهیم بین با پاره پاره گشتگی

اجزای هر تن سوی سر برداشته طیاریی

ای جزو چون بر می پری چون بی پری و بی سری