سر مکش ای دل که از او هر چه کنی جان نبری

برگذری درنگری جز دل خوبان نبری

تا نشوی خاک درش در نگشاید به رضا

تا نکشی خار غمش گل ز گلستان نبری

تا نکنی کوه بسی دست به لعلی نرسد