با چو منی ساده دلی خیره سری خیره شوی

ای دل سرگشته شده در طلب یاوه روی

چند بگفتم که مده دل به کسی بی گروی

بر سر شطرنج بتی جامه کنی کیسه بری

برد همه رخت مرا نیست مرا برگ کهی

آنک ز گنج زر او من نرسیدم به جوی

تا بخورد تا ببرد جان مرا عشق کهن