دانک من اندر چمنم صورت من در لحدی

آتش و نفتم نخورد ور بخورد بازدهد

چون عددی را بخورد بازدهد بی عددی

بر سر خرپشته من بانگ زن ای کشته من

گر چه بود در لحدی خوش بودش با احدی

آنک در آن دام بود کی خوردش دام و ددی

و آنک از او دور بود گر چه که منصور بود