ناظر آنی که تو را دارد منظور جهان

چون ابدا آن توام نی قنقم رهگذری

من به تو مانم فلکا ساکنم و زیر و زبر

ز آنک مقیمی به نظر روز و شب اندر سفری

حاضر آنی که از او در سفر و در حضری