زو نخورد شکرلبی فر ندهد به مخبری

هر هنری و هر رهی کان برسد به ابلهی

نیست به پیش همتم زو طربی و مفخری

گر شکر است عسکری چون برسد به هر دهن

گر قمر است و گر فلک ور صنمی است بانمک

کان همه است مشترک می نبود ورا فری

آنچ بداد عامه را خلعت خاص نبود آن