کژ بنشین و راست گو راست بود سزا بود

چون ز پی سیاهه ای روی چو زعفران کنی

همچو خروس باش نر وقت شناس و پیش رو

حیف بود خروس را ماده چو ماکیان کنی

جان و روان تو منم سوی دگر روان کنی

گر به مثال اقرضوا قرض دهی قراضه ای

نیم قراضه قلب را گنج کنی و کان کنی