بس که نگنجد آن سخن کو بنبشت در دهان

قامت تیر چرخ را بر زه خود کمان کنی

بهتر از این کرم بود جرم تو را گنه تو را

شرح کنم که پیش من بر چه نمط فغان کنی

گر همه ذره ذره را بازکشی دهان کنی