ای که چو آفتاب و مه دست کرم گشاده ای

ای که به لطف و دلبری از دو جهان زیاده ای

صبح که آفتاب خود سر نزده ست از زمین

جام جهان نمای را بر کف جان نهاده ای

مهدی و مهتدی تویی رحمت ایزدی تویی