پاک و لطیف همچو جان صبحدمی به تن رسی

آه خجسته ساعتی که صنما به من رسی

آن سر زلف سرکشت گفته مرا که شب خوشت

زین سفر چو آتشت کی تو بدین وطن رسی

کی بود آفتاب تو در دل چون حمل رسد