آب حیاتی و حیا پشت دل و بقا تویی

می زده مییم ما کوفته دییم ما

چشم نهاده ایم ما در تو که توتیا تویی

روی متاب از وفا خاک مریز بر صفا

چرخ تو را ندا کند بهر تو جان فدا کند

هر چه ز تو زیان کند آن همه را دوا تویی

خیز بیار باده ای مرکب هر پیاده ای