شرح نمی کنم که بس عاقل را اشارتی

هین که خروس بانگ زد وقت صبوح یافتی

فهم کنی تو خود که تو زیرک و پاک خاطری

باده بیار و دل ببر زود بکن تجارتی

نای بنه دهان همی آرد صبح ناله ای