جان و دل فسرده را از نظرش گشایشی

سرکه هفت ساله را از لب او حلاوتی

خاربنان خشک را از گل او طراوتی

سنگ سیاه مرده را از گذرش سعادتی

از گذری که او کند گردد سرد دوزخی

وز نظری که افکند زنده شود ولایتی