چونک شوی تو مست او باده خوری ز دست او

دست به زلف او مبر هان که قرابه نشکنی

تا نکنی شناس او از دل خود قیاس او

او دگر است و تو دگر هان که قرابه نشکنی

آن نفسی است باخطر هان که قرابه نشکنی

مست درون سینه ها بر سر آبگینه ها

نیک سبک تو برگذر هان که قرابه نشکنی