برگذرم ز نه فلک گر گذری به کوی من

وقت نبات ریز من وعده و امتحان دهی

عود که جود می کند بهر تو دود می کند

شیر سجود می کند چون به سگ استخوان دهی

پای نهم بر آسمان گر به سرم امان دهی

عقل و خرد فقیر تو پرورشش ز شیر تو

چون نشود ز تیر تو آنک بدو کمان دهی