دیده همچو ابر من اشک روان نباردی

چنگ برای من کند با غم و سوز زاریی

کی بفشاردی مرا دست غمی و غصه ای

گر تو مرا به عاطفت در بر خود فشاریی

گر تو ز ابر مرحمت بر سر من بباریی

دست دراز کردمی گوش فلک گرفتمی

گر سر زلف خویش را تو به کفم سپاریی