وز رخ تو درخت گل خجلت و شرمساریی

تا که نثار کرده ای از گل وصل بر سرم

بر کف پای کوششم خار نکرد خاریی

دارد از تو جزو و کل خرمیی و شادیی

ای لب من خموش کن سوی اصول گوش کن

تا کند او به نطق خود نادره غمگساریی