گشته کمان سرمدی سرده تیرهای ما

گر نکند وصال تو بار دگر بهانه ای

روزه مریم مرا خوان مسیحیت نوا

تر کنم از فرات تو امشب خشک نانه ای

گشته خدنگ احمدی فخر بنی کنانه ای

پیش کشیی آن کمان هر کس می کند زهی

بهر قدوم تیر تو رقعه دل نشانه ای