غاشیه تو را کشد بر سر خود به چاکری

آینه کیست تا تو را در دل خویش جا دهد

ای صنما به جان تو کینه در بننگری

دست مده تو چرخ را تا که به پیش اسب او

دولت سنگ پاره ای گر چه بیافت چاره ای

در تن خویش بنگرد بیند وصف گوهری

ای دل بازشکل من جانب دست عشق او