گلبن جان به عشق تو گفت اگر نترسمی

جوهر زر نمودمی گر نه درون کانمی

لطف توام نمی هلد ور نه همه زمانه را

از هوس تو ای شکر همچو مگس برانمی

سوسن وار گشتمی سر همه سر زبانمی

گوید خلق عاقلی یک نفسی به خود بیا

گفتم اگر چنینمی یک نفسی چنانمی