فاش و عیان به دست او بر مثل کمانمی

موج هوای عشق تو گر هلدی دمی مرا

آتش ها بکشتمی چاره عاشقانمی

گر نه ز تیر غیرت او چشم زمانه دوختی

از تبریز و شمس دین رمز و کنایت است این

آه چه شدی که پیش او من شده ترجمانمی