پرده بوسلیک را گاه حجاز می کنی

می شکنی به زیر پا نای طرب نوای را

چنگ شکسته بسته را لایق ساز می کنی

بربط عشرت مرا گاه سه تا همی کنی

جان ز وجود جود تو آمد و مغز نغز شد

باز ز پوست هاش چون همچو پیاز می کنی