فروافتد ز بیم او مه و زهره ز بالایی

مسلمانان مسلمانان مرا ترکی است یغمایی

که او صف های شیران را بدراند به تنهایی

کمان را چون بجنباند بلرزد آسمان را دل

به پیش خلق نامش عشق و پیش من بلای جان

بلا و محنتی شیرین که جز با وی نیاسایی

چو او رخسار بنماید نماند کفر و تاریکی