گر ابلیس این چنین بودی شه و صاحب علم بودی

ز طمع آدمی باشد که خویش از وی چو بیگانه است

وگر او بی طمع بودی همه کس خال و عم بودی

بیا چون ما شو ای مه رو نه نعمت جو نه دولت جو

از ابلیسی جدا بودی سقط او را ثنا بودی

جفا او را وفا بودی سقم او را کرم بودی

زهی اقبال درویشی زهی اسرار بی خویشی