چو من قشر سخن گفتم بگو ای نغز مغزش را

قدح در دور می گردد ز صحت ها و بیماری

گرت نبود شبی نوبت مبر گندم از این طاحون

که بسیار آسیا بینی که نبود جوی او جاری

که تا دریا بیاموزد درافشانی و درباری