خوش آوازی من دیدی دواسازی من دیدی

براق عشق جان داری ز مرگ خر چه اندیشی

چو من با تو چنین گرمم چه آه سرد می آری

چو بر بام فلک رفتی ز بحر و بر چه اندیشی

رسن بازی من دیدی از این چنبر چه اندیشی

بر این صورت چه می چفسی ز بی معنی چه می ترسی

چو گوهر در بغل داری ز بدگوهر چه اندیشی