بحمدالله که دانستم که ما را خود تو جویانی

چنان کن شیشه را ساده که گوید خود منم باده

به حق خویشی ای ساقی که بی خویشم تو بنشانی

به عشق و جست و جوی تو سبو بردم به جوی تو

تو خواهم کز نکوکاری سبو را نیک پر داری

از آن می های روحانی وزان خم های پنهانی

میی اندر سرم کردی و دیگر وعده ام کردی