دگر زنجیر نپذیرد تو خوی او نمی دانی

به پیش شاه شد پیری که بربندش به زنجیری

کز این دیوانه در دیوان بس آشوب است و ویرانی

شه من گفت کاین مجنون بجز زنجیر زلف من

هزاران بند بردرد به سوی دست ما پرد

الیناراجعون گردد که او بازی است سلطانی