نه نفسی رهزنی کردی نه آوازه فنا بودی

کمربسته به پیش او نشسته بر وسادستی

اگر نه غیرت حضرت گرفتی دامن جاهش

سزای جمله کردستی و داد حسن دادستی

دل ذرات خاک از جان و جان از شاه شادستی

اگر در آب می دیدی خیال روی چون آتش

همه اجزای جرم خاک رقصان همچو بادستی