و یا بازان و زاغانند پس در آشیانستی

خفیر ارجعی با او بشیر ابشروا بر ره

سلام شاه می آرند و جان دامن کشانستی

خواطر چون سوارانند و زوتر زی وطن آیند

خواطر رهبرانند و چو رهبر مر تو را بار است

مقامت ساعد شه دان که شاه شه نشانستی

وگر زاغ است آن خاطر که چشمش سوی مردار است