گران باد آشکارستی نه لنگر بادبانستی

همه اجزا همی گویند هر یک ای همه تو تو

همین گفت ار نه پرده ستی همه با همگنانستی

درخت جان ها رقصان ز باد این چنین باده

درای کاروان دل به گوشم بانگ می آرد

گر آن بانگش به حس آید هر اشتر ساربانستی

درافتد از صدف هر دم صدف بازش خورد در دم