مثال ابر هر کوهی معلق بر هوایستی

طبیب عشق اگر دادی به جالینوس یک معجون

چرا بهر حشایش او بدین حد ژاژخایستی

ز مستی تجلی گر سر هر کوه را بودی

وگر غولان اندیشه همه یک گوشه رفتندی

بیابان های بی مایه پر از نوش و نوایستی

وگر در عهده عهدی وفایی آمدی از ما