همه دراعه های حسن تا دامن بخندیدی

دریدی پرده ها از عشق و آشوبی درافتادی

شدندی فاش مستوران گر او معلن بخندیدی

گر آن سلطان خوبی از گریبان سر برآوردی

ور آن ماه دو صد گردون به ناگه خرمنی کردی

طرب چون خوشه ها کردی و چون خرمن بخندیدی

ور او یک لطف بنمودی گشادی چشم جان ها را