درآ در باغ جان بنگر شکوفه و شاخ تر باری

شدی دربان هر دونی به زیر بام گردونی

به کوی یار ما دررو که بینی بام و در باری

به شاخ گل همی گفتم چه می رقصی در این گلخن

عطارد را همی گفتم به فضل و فن شدی غره

قلم بشکن بیا بشنو پیام نیشکر باری

به گوش زهره می گفتم که گوشت گرم شد از می