صلای عیش می گوید به هر مخمور و خماری

نتانم بد کم از چنگی حریف هر دل تنگی

غذای گوش ها گشته به هر زخمی و هر تاری

نتانم بد کم از باده ز ینبوع طرب زاده

کرم آموز تو یارا ز سنگ مرمر و خارا

که می جوشد ز هر عرقش عطابخشی و ایثاری

چگونه میر و سرهنگی که ننگ صخره و سنگی