معاذالله که آزار یکی موری روا داری

مها چشمی که او روزی بدید آن چشم پرنورت

به زخم چشم بدخواهان در او کوری روا داری

جهان عشق را اکنون سلیمان بن داوودی

تو آن شمسی که نور تو محیط نورها گشته ست

سوی تبریز واگردی و مستوری روا داری