گر استفراغ می خواهی از آن طزغوی گندیده

که پرزهرت کند آبش اگر چه نوش منقاری

لطیفان و ظریفانی که بودستند در عالم

رمیده و بدگمان بودند همچون کبک کهساری

مفرح بدهمت لیکن مکن دیگر وحل خواری

الا یا صاحب الدار ادر کاسا من النار

فدفینی و صفینی و صفو عینک الجاری