بیا بر قلب رندان زن که صاحب قرن ایامی

بیا ای شاه خودکامه نشین بر تخت خودکامی

برآور دودها از دل بجز در خون مکن منزل

فلک را از فلک بگسل که جان آتش اندامی

در آن دریا که خون است آن ز خشک و تر برون است آن