صلا مستان و بی خویشان صلا ای عیش اندیشان

وگر نشنیده ای بستان به جان تو که بستانی

تو دانی من نمی دانم که چیست این بانگ از جانم

وزین آواز حیرانم زهی پرذوق حیرانی

صلا ای آنک می دانی که تو خود عین ایشانی